Dünyada iki tip özgürlük vardır, biri kurumların bize verdiği sahte özgürlükler, demokrasilerde devletin halkın isteğine göre yönetilmesi özgürlüğü, ailenin seni serbest bırakmasının verdiği özgürlük, üniversitede istediğin bölümde okuma özgürlüğü, toplumda istediğin gibi yaşayabilme özgürlüğü, din kurumunun verdiği istediğin şeye inanma özgürlüğü, bir de kapitalizmin bize sunduğu tüm sahte özgürlükler; kendini ifade edecek yaşam biçimini seçme özgürlüğü, istediğin yerde yaşayabilme özgürlüğü, kısacası ekonomik özgürlük... Bu özgürlükler, ki nadiren insan hepsine bir anda sahip olabilir, kurumlar tarafından verilir, bu da demektir ki bir anda elimizden alınabilirler. Bir savaş ya da darbe olduğunda misal, yaşama özgürlüğünüz bile elinizden alınabilir.
There are two types of freedom in this world, the fake freedom that institutions give us; the freedom to control the execution of the governments, the freedom that your family gives to you, the freedom to study whatever you want at the university, the freedom to live the life your way in the society, the freedom to believe whatever religion you want and of course all the empty freedoms that the capitalism offers us, the freedom to choose the life style to reflect who you are, the freedom to live in anywhere you like, in short economical freedom...All of these freedoms are randomly obtained by the same person at the same time and are given by a constitution and this means that they can be taken away at any time. For example, a war or coup d'état can even take your freedom to live away.
Bir de gerçek anlamda özgürlük vardır, bunu ancak siz kendiniz yaratabilirsiniz. Önce kendini keşfetmek gerekir, sonra ne istediğine karar vermek ve sonunda bunun için savaşacak güce sahip olmak. Başta bizi özgürlüklerle donatan kurumlara karşı verilir bu savaş, bir kere sürüden ayrılanın ekonomik özgürlüğü olamaz, ekonomik özgürlüğü olmamak beraberinde kapitalizmin tüm özgürlüklerini yok eder. Bireyleşme süreci toplumdan soyutlanmakla sonlandığında ise, yukarıda saydığım tüm özgürlüklere veda etmek gerekir. Yalnızlığı göğüslemektir belki verilecek en büyük savaş, çoğunlukla da kaybedilir.
There is also freedom in the real sense, which can only be created by you. First you need to discover yourself, then what you want and at last you need to have power to fight for it. The first front of this war is given by the constitutions that grant us with so many freedoms, once you set yourself free from them you cannot have the economical freedom anymore, and this will cancel the freedom that capitalism gives to you. When the individualisation process will end with alienating from the society, you need to farewell to all the freedoms counted above. The thoughest front is perhaps is the fight against the loneliness, which will be lost at most of the time.
Showing posts with label ramblings. Show all posts
Showing posts with label ramblings. Show all posts
Saturday, October 16, 2010
Monday, August 30, 2010
Sevgili Günlük/Dear Diary-30.08.2010
Eveeet, bugün ki sayıklamalarım aşağıdaki gibidir:
Yes, today's ramblings are as follows:
-Bugün Zafer Bayramı olması vesilesiyle sokaklar bomboştu, ha ben sokakları çok mu gördüm o ayrı konu, bütün gün ofisteydim zira. Hem hiç bir iş yoktu, hem de sekiz buçuğa kadar çıkamadım, anlamadım gitti...
-Today was a national holiday, so the streets were almost deserted. I didn't see the streets as I was sitting in the office all day, that was another deal. There wasn't many work to be done but I has to stay until 8.30, go figure....
-Üsküdar'da evet şapkası takan iki kadın vardı, bir adam yanlarına geldi "Aa, oluyor mu ama çıkarın o şapkaları" dedi, kadınlar utanarak çıkardılar. Yoksa herşey bu kadar kolay mı?
-Turkish politics....
-Dexter'ı biraz geriden izliyordum bugün sezon bitti, Dexter'ın yazarları ne kadar piç olduğunuzun farkında mısınız? Çok pisliksiniz ya ne istiyorsunuz Dexter'ımdan. Bu arada John Lithgow müthiş bir oyuncu, ama o yüzleşme sahnesindeki mimiklerle Michael C. Hall onu kat kat aşmış. Yazık Dexter'a ya:(((
-I'm watching Dexter from a little behind, I just finished the 4th season. The writers of Dexter, do you know how wicked and awful you are, don't you? What do you want from Dexter! By the way, though John Lithgow is a fantastic actor, in the face-off scene Michael C. Hall with his facial expressions is so much better than him. Poor Dexter:(((((((
-Bu aralarda işlerini kesinlikle yapmayan bazı insanlarla uğraşıyoruz işte (isimleri lazım değil), işi yarım yamalak yapıp para almak nasıl oluyor anlamıyorum, bu insanlar nasıl işlerini devam ettirebiliyorlar? Yok yani onlara kimse bir şey demiyorsa, ben mi salağım da her şeyi tam yapayım diye boşu boşuna uğraşıyorum? Bir de konuşmalarını duysanız, hiçbir şeyi yanlış yapmıyor onlar, hatta yanlışı yapan biziz, o kadar da pişkinler yani. Ne diyeyim bilemiyorum, sinirlenip sinirlendiğimizle kalıyoruz...
-We have to deal with people who don't do a proper job at work nowadays (no names necessary), they just barely do the work sloppy and get the money. I don't understand, how can these people stay in the business? If someone ever says them anything, am I stupid trying to do everything nice and good? And if you can hear them, they do nothing wrong, in fact we are the ones who do the wrong things, they are these impudent!
-Kafamda yeni bir proje var bir zamandır, olursa süper olacak, ama en az 1 yıl araştırma yapmam gerekiyor sanırım, kendimi bu işin içine atsam mı atmasam mı çok karar veremiyorum. Ama gözümü karartıp gireceğim herhalde, bakalım ilerideki günler neler gösterecek?
Yes, today's ramblings are as follows:
-Bugün Zafer Bayramı olması vesilesiyle sokaklar bomboştu, ha ben sokakları çok mu gördüm o ayrı konu, bütün gün ofisteydim zira. Hem hiç bir iş yoktu, hem de sekiz buçuğa kadar çıkamadım, anlamadım gitti...
-Today was a national holiday, so the streets were almost deserted. I didn't see the streets as I was sitting in the office all day, that was another deal. There wasn't many work to be done but I has to stay until 8.30, go figure....
-Üsküdar'da evet şapkası takan iki kadın vardı, bir adam yanlarına geldi "Aa, oluyor mu ama çıkarın o şapkaları" dedi, kadınlar utanarak çıkardılar. Yoksa herşey bu kadar kolay mı?
-Turkish politics....
-Dexter'ı biraz geriden izliyordum bugün sezon bitti, Dexter'ın yazarları ne kadar piç olduğunuzun farkında mısınız? Çok pisliksiniz ya ne istiyorsunuz Dexter'ımdan. Bu arada John Lithgow müthiş bir oyuncu, ama o yüzleşme sahnesindeki mimiklerle Michael C. Hall onu kat kat aşmış. Yazık Dexter'a ya:(((
-I'm watching Dexter from a little behind, I just finished the 4th season. The writers of Dexter, do you know how wicked and awful you are, don't you? What do you want from Dexter! By the way, though John Lithgow is a fantastic actor, in the face-off scene Michael C. Hall with his facial expressions is so much better than him. Poor Dexter:(((((((
-Bu aralarda işlerini kesinlikle yapmayan bazı insanlarla uğraşıyoruz işte (isimleri lazım değil), işi yarım yamalak yapıp para almak nasıl oluyor anlamıyorum, bu insanlar nasıl işlerini devam ettirebiliyorlar? Yok yani onlara kimse bir şey demiyorsa, ben mi salağım da her şeyi tam yapayım diye boşu boşuna uğraşıyorum? Bir de konuşmalarını duysanız, hiçbir şeyi yanlış yapmıyor onlar, hatta yanlışı yapan biziz, o kadar da pişkinler yani. Ne diyeyim bilemiyorum, sinirlenip sinirlendiğimizle kalıyoruz...
-We have to deal with people who don't do a proper job at work nowadays (no names necessary), they just barely do the work sloppy and get the money. I don't understand, how can these people stay in the business? If someone ever says them anything, am I stupid trying to do everything nice and good? And if you can hear them, they do nothing wrong, in fact we are the ones who do the wrong things, they are these impudent!
-Kafamda yeni bir proje var bir zamandır, olursa süper olacak, ama en az 1 yıl araştırma yapmam gerekiyor sanırım, kendimi bu işin içine atsam mı atmasam mı çok karar veremiyorum. Ama gözümü karartıp gireceğim herhalde, bakalım ilerideki günler neler gösterecek?
-I have a new project in my mind for a while, but it will require at least one year of research I think and I cannot decide if I should just hold my breath and jump into it or not. But I think I will at the end, let's see how it goes....
Sunday, August 29, 2010
Sevgili Günlük/Dear Diary-29.08.2010
Evet gelelim bu günün zırvalamalarına.... Bildiğiniz gibi bu gün benim için tatil, yani ense günüydü. 10'a kaar uyudum, sonra televizyon izledim, demi-sek-peynir ikilisine bir de helva ekledim, kafamı dinledim... Gelelim neler sayıkladığıma:
Let's begin with today's ramblings shall we... As you may know, today is my day-off, meaning slacking off all day long. I slept until 10, watched t.v., drank wine with cheese and cleared my head. But let's start with today's topics:
-Zuhal Olcay hakkında sayıklamaya devam.... Şimdi Zuhal Olcay her dizide kocasından ayrılmış güçlü, erkeklere kafa tutan kadın ya, bir kere de mutlu evliliği olup erkeklere kafa tutan kadın olsa olmaz mı? Güçlü kadın olmak için illa erkeksiz mi olmak gerekiyor, nedir yani? Bu arada bizim sülalede (ben-anne-teyze) Yetkin Dikiciler'e karşı beğeni Nazım Hikmet'ten midir bilinmez ama, çok karizmatik adam ya...
-Again about my favorite Turkish actress...
- Yokyer kitabını burada yazmıştım, şimdi de BBC'deki dizisini izliyorum, efektler berbat ama dizi süper olmuş. Yarın bitiririm tahminen...
-I wrote about Neverwhere on the blog before, now I'm watching its series made by BBC, the effects are awful, but the series are cool. I'll finish it tomorrow probably...
-Bu akşam sabaha doğru Emmy'ler var, bakalım bu yıl kimler kazanacak?
-Emmy's awards will be given tonight, let's see who'll win this year....
-Bu arada Molpet reklamları ne kadar korkunçlar değil mi? Hayatımda bu kadar agresif şekilde pazarlanmaya çalışılan bir şey daha görmedim. Kafamıza kaka kaka inandıracaklar Molpet'in en kuru pet olduğuna sanki (ki değil). Reklamcılık filan okumadı mı bu reklamı yapanlar allah aşkına, kapitalizmin temel prensibi dayatmak istediği düşünceyi kitlenin kendi düşüncesi olduğuna inandırmaktır aslında, benden bir öneri...
-About lousy Turkish commercials, so again you'll not understand a thing...
Benden bu akşamlık bu kadar, bugün kafayı dinlendirdik malum, düşünecek çok bir şey çıkmadı...
-Today's ramblings are limited today as I didn't think a lot today to tell you the truth, so see you tomorrow....
Let's begin with today's ramblings shall we... As you may know, today is my day-off, meaning slacking off all day long. I slept until 10, watched t.v., drank wine with cheese and cleared my head. But let's start with today's topics:
-Zuhal Olcay hakkında sayıklamaya devam.... Şimdi Zuhal Olcay her dizide kocasından ayrılmış güçlü, erkeklere kafa tutan kadın ya, bir kere de mutlu evliliği olup erkeklere kafa tutan kadın olsa olmaz mı? Güçlü kadın olmak için illa erkeksiz mi olmak gerekiyor, nedir yani? Bu arada bizim sülalede (ben-anne-teyze) Yetkin Dikiciler'e karşı beğeni Nazım Hikmet'ten midir bilinmez ama, çok karizmatik adam ya...
-Again about my favorite Turkish actress...
- Yokyer kitabını burada yazmıştım, şimdi de BBC'deki dizisini izliyorum, efektler berbat ama dizi süper olmuş. Yarın bitiririm tahminen...
-I wrote about Neverwhere on the blog before, now I'm watching its series made by BBC, the effects are awful, but the series are cool. I'll finish it tomorrow probably...
-Bu akşam sabaha doğru Emmy'ler var, bakalım bu yıl kimler kazanacak?
-Emmy's awards will be given tonight, let's see who'll win this year....
-Bu arada Molpet reklamları ne kadar korkunçlar değil mi? Hayatımda bu kadar agresif şekilde pazarlanmaya çalışılan bir şey daha görmedim. Kafamıza kaka kaka inandıracaklar Molpet'in en kuru pet olduğuna sanki (ki değil). Reklamcılık filan okumadı mı bu reklamı yapanlar allah aşkına, kapitalizmin temel prensibi dayatmak istediği düşünceyi kitlenin kendi düşüncesi olduğuna inandırmaktır aslında, benden bir öneri...
-About lousy Turkish commercials, so again you'll not understand a thing...
Benden bu akşamlık bu kadar, bugün kafayı dinlendirdik malum, düşünecek çok bir şey çıkmadı...
-Today's ramblings are limited today as I didn't think a lot today to tell you the truth, so see you tomorrow....
Sevgili Günlük/Dear Diary-28.08.2010
Tamam, sadece ikinci gün olmasına rağmen dün akşam bir şey yazmamış olabilirim. Ama insan da günlüğüne her gün bir şey yazmaz ki, bazen kalkar sabah yazar (ki şu anda onu yapıyorum), bazen canı istemez hiç yazmaz, değil mi?
Ok, even though it was only the second day, I didn't write anything yesterday. But people don't suppose to write everyday to their dairies right, sometimes they write it in the following morning (like me right now), or don't write at all, isn't it?
Neyse gelelim günün artıklarına:
Let's start with the ramblings:
-Bugün ekipmanlarla biraz daha oynadık, hiç sıkılmayacağım bu işten belli. Ayrıca dün kurgu da yaptım, teknoloji/alet seven yanım çok mutluydu yani.
-We played with the new equipments a little bit more, it seems like I never get tired of this. Also I made some simple editing yesterday, so my technology-geek side was quite happy.
-Akşam ailemle güzel bir gece geçirdim, gecenin en güzel yanı da bugün tatil yapacağımı öğrenmek oldu. (Saat 10'a kadar uyudum, dünya varmış!)
-I spent a nice evening with my family, and the best part of it was the news of my day-off for today! (I slept until 10!)
-Zuhal Olcay'ın yeni dizisi başlamış da benim haberim yokmuş. Aslında dizinin çekiminin başladığını biliyordum tabii, ama Star yeni yayın döneminden önce dizilerin yeni bölümlerine başlamış, bak işte bundan haberim yoktu. (Bu arada teyzemin laf arasında bunu önemsiz bir şeymiş gibi söylemesi, annemin de "ya evet bak sana söylemeyi unuttum" gibi bir tavır takınması beni sinir etti. Kimse mi bir şey söylemez yahu, benimle 5 dakika konuşan herkes Zuhal Olcay takıntımı bilir oysa ki). Diziye gelirsek, "Umut Yolcuları" dizisinde Zuhal Olcay bir polisi oynuyor. Zuhal Olcay yüzünden polis dizisi de izleyeceğim yani. (Beni 5 dakikadır tanıyan herkes polislerden nefret ettiğimi de bilir). Olsun, içinde Zuhal Olcay olan herşey güzeldir mantığıyla dün netten ilk bölümü izledim. İzlenimlere gelince, Zuhal Olcay'ı Marishka Hargitay'e benzetmeye çalışmışlar, ama güzele ne yakışmaz öyle de güzel olmuş. Yalnız kamera biraz daha atlayıp zıplarsa gözlerim yerinden çıkacak, epilepsi krizi filan geçireceğim, Ümmü Burhan'mış yönetmen (Hatırla Sevgili'nin yönetmeni), kendisinden tempoyu yüksek tutması için başka bir yol bulmasını rica ediyorum. Bir de müzik feci, hiç olmazsa CSI'ın müzikleri güzel. Sevdiğim bir yan var dizide yalnız, yine polislik mevzuları çok yapay ahlaki değerler şeklinde verilse de, çocuk bürosunda bazı şerefsiz polisler gösterilerek tüm polislerin melek olmadığı gösterilmiş en azından. (O da bir şey). Sonuçta en sevdiğim dizi olmayacak, ama Zuhal Olcay'cığım için izlenir. Bir de Yetkin Dikiciler'le süper ikili olurlar (Bu arada ah Çatısız Kadınlar ne diziydi değil mi, bence onun remake'i, spin-off'u filan çıksın)
-O.k. this part is about my favorite Turkish actress, so you won't get it even if I translate it. So...
- Mesele Zuhal Olcay olunca lafı çok uzattım tabii. Salam Pax'ın günlüğünde savaş iyice kızıştı, sinirlerim bozuluyor. Zaten bu aralar çok duygusalım sanırım, sokak köpeklerine üzülüyorum, sokak çocuklarına üzülüyorum, sonra kendime üzülüyorum (Mirkelam'dan alıntı: üzüldüğüme üzülüyorum). Şizofreni belgeselinde izlemiştim, insanı şizofreniye sürükleyen şeylerden biri, büyük şehirin bu kötülüklerini bazı insanların görmezden gelememesiymiş. Öyle işte...
-The war becomes more and more brutal in Salam Pax's dairy, which unsettles me. In fact I think I'm very emotional nowadays, I'm sorry for the stray dogs, I feel sorry for children living on street, then I feel sorry for myself for feeling sorry. I watched in a schizophrenia documentary that one of schizophrenia's reason is not being able to block the negative sides of living in a big city. So....
Ok, even though it was only the second day, I didn't write anything yesterday. But people don't suppose to write everyday to their dairies right, sometimes they write it in the following morning (like me right now), or don't write at all, isn't it?
Neyse gelelim günün artıklarına:
Let's start with the ramblings:
-Bugün ekipmanlarla biraz daha oynadık, hiç sıkılmayacağım bu işten belli. Ayrıca dün kurgu da yaptım, teknoloji/alet seven yanım çok mutluydu yani.
-We played with the new equipments a little bit more, it seems like I never get tired of this. Also I made some simple editing yesterday, so my technology-geek side was quite happy.
-Akşam ailemle güzel bir gece geçirdim, gecenin en güzel yanı da bugün tatil yapacağımı öğrenmek oldu. (Saat 10'a kadar uyudum, dünya varmış!)
-I spent a nice evening with my family, and the best part of it was the news of my day-off for today! (I slept until 10!)
-Zuhal Olcay'ın yeni dizisi başlamış da benim haberim yokmuş. Aslında dizinin çekiminin başladığını biliyordum tabii, ama Star yeni yayın döneminden önce dizilerin yeni bölümlerine başlamış, bak işte bundan haberim yoktu. (Bu arada teyzemin laf arasında bunu önemsiz bir şeymiş gibi söylemesi, annemin de "ya evet bak sana söylemeyi unuttum" gibi bir tavır takınması beni sinir etti. Kimse mi bir şey söylemez yahu, benimle 5 dakika konuşan herkes Zuhal Olcay takıntımı bilir oysa ki). Diziye gelirsek, "Umut Yolcuları" dizisinde Zuhal Olcay bir polisi oynuyor. Zuhal Olcay yüzünden polis dizisi de izleyeceğim yani. (Beni 5 dakikadır tanıyan herkes polislerden nefret ettiğimi de bilir). Olsun, içinde Zuhal Olcay olan herşey güzeldir mantığıyla dün netten ilk bölümü izledim. İzlenimlere gelince, Zuhal Olcay'ı Marishka Hargitay'e benzetmeye çalışmışlar, ama güzele ne yakışmaz öyle de güzel olmuş. Yalnız kamera biraz daha atlayıp zıplarsa gözlerim yerinden çıkacak, epilepsi krizi filan geçireceğim, Ümmü Burhan'mış yönetmen (Hatırla Sevgili'nin yönetmeni), kendisinden tempoyu yüksek tutması için başka bir yol bulmasını rica ediyorum. Bir de müzik feci, hiç olmazsa CSI'ın müzikleri güzel. Sevdiğim bir yan var dizide yalnız, yine polislik mevzuları çok yapay ahlaki değerler şeklinde verilse de, çocuk bürosunda bazı şerefsiz polisler gösterilerek tüm polislerin melek olmadığı gösterilmiş en azından. (O da bir şey). Sonuçta en sevdiğim dizi olmayacak, ama Zuhal Olcay'cığım için izlenir. Bir de Yetkin Dikiciler'le süper ikili olurlar (Bu arada ah Çatısız Kadınlar ne diziydi değil mi, bence onun remake'i, spin-off'u filan çıksın)
-O.k. this part is about my favorite Turkish actress, so you won't get it even if I translate it. So...
- Mesele Zuhal Olcay olunca lafı çok uzattım tabii. Salam Pax'ın günlüğünde savaş iyice kızıştı, sinirlerim bozuluyor. Zaten bu aralar çok duygusalım sanırım, sokak köpeklerine üzülüyorum, sokak çocuklarına üzülüyorum, sonra kendime üzülüyorum (Mirkelam'dan alıntı: üzüldüğüme üzülüyorum). Şizofreni belgeselinde izlemiştim, insanı şizofreniye sürükleyen şeylerden biri, büyük şehirin bu kötülüklerini bazı insanların görmezden gelememesiymiş. Öyle işte...
-The war becomes more and more brutal in Salam Pax's dairy, which unsettles me. In fact I think I'm very emotional nowadays, I'm sorry for the stray dogs, I feel sorry for children living on street, then I feel sorry for myself for feeling sorry. I watched in a schizophrenia documentary that one of schizophrenia's reason is not being able to block the negative sides of living in a big city. So....
Friday, August 27, 2010
Sevgili Günlük/Dear Diary
Evden işe, işten eve gelirken sürekli kafamda bloga yazacak şeyler buluyorum, ama çoğunu yazmaya zamanım kalmıyor. Bugün tam olarak beynimdekileri kusmak isteğindeyim.
Walking from home to work and vice-versa, I always think of stuff to write in the blog, but mostly I don't have time to write them. But today, I want to barf everthing inside of my head.
-Öncelikle twitter'a yazmıştım daha önce, evet-hayırdan gına geldi diye, gına gelmek yeterince güçlü bir ifade değil, her akşam eve döndüğümde yoldaki evet-hayırları kusuyorum. Bir ülkenin siyaseti ve partilerin ideolojileri bu kadar anlamsız iki kelimeye yüklendiyse vay halimize!
-This is highly local politics, so you won't understand a thing:)
-İş her zamanki gibi yoğun. Haftasonu dahil çalış çalış çalış... Aslında yaptığım işi seviyorum ama kendime ayıracak hiç zamanım yok. Arada bir eve erken gelirsem (19.30) maske filan yapıyorum, oh diyorum bugün kendime özen gösterdim! (Maske yapmak kendine zaman ayırmak oldu hadi bakalım!) İşte bütün gün akşam ne yapacağım diye düşünüyorum, tv mi izlesem, kitap mı okusam, bilgisayar da bir şeyler mi izlemeli ya da film mi? Sonra eve 8.30-9.30'da gelip hiçbir şey yapamadan 10.30'da sızıyorum (en geç!) Bir arkadaşımı göreyim desem karşısında oturup ayakta uyuyorum. Kısacası "All work and no fun makes Jack a dull guy".
-The work is as hectic as always. Work, work, work even on week-end... Actually I love what I do, but I have no time to spare for myself (and I need time for myself). If rarely I go home early (7.30 P.M.) I apply a beauty mask and consider myself lucky for spending time for myself! I constantly think of what I will do at night, should I watch t.v., a film or some series, read a book maybe? Then I come home at 8.30-9.30 and fall asleep at 10.30 (at the latest!). If I decide to go out with a friend, I sat and sleep with my eyes open. In short "All work and no fun makes Jack a dull guy"
-Bugün ofise ekipmanlar geldi, onları kurduk, çocuk gibi eğlendim. Kamera güzel bir şey, bir de film kamerası olsa tabii, tercihim super 8, tapıyorum onlara!
New equipments came to the office today and we monted them. Camera is a great thing, if only it was a film camera! My choice for ever is the super 8, I adore them!
-Akşam eve dönerken otobüste bir kadın vardı, oh la la! kendime rüküş dediğime kızdım. Altında garip bir yeşil-siyah pötikareli mini etek, üstünde daha da garip yeşil belden bağlama bir gömlek (belde bağlama gömleklerin 80'lerde yok olmasını bırakın, bu gömlek her tarafını gösteren bir gömlekti ve zaten sadece göğüs bölgesinde mevcuttu), kolunda kafam kadar 3 boncuklu bilezik, bir tane de deve kadar plastik bir şey, boynunda ayı gibi kolyeler. Bir de bütün otobüs parfümü kokuyordu (ki parfüm de bayağı ağırdı tabii).
-I saw a woman on the bus tonight. Oh la la, I never call myself over-dressed ever again. She has a short skirt in a weird green and black, a weirder green shirt that one ties from the belly (not only that tied shirts are so 80's, this was was sheer and it only covered the breasts, barely). Then she had 3 huge bracelets with beads and a huge plastic-one and huge necklaces (I counted 3). And the whole bus smelled like her perfume (which wasn't a light-one)
-Bu aralar 'Salam Pax'ın Bağdat Günlüğü' diye bir kitap okuyorum. 2. Körfez Savaşı'ndan önce yazmaya başlayıp savaş süresince neredeyse canlı yayın yapan bir blogger (host'u da blogspot hatta), Kabalcı'da 2 liraya buldum. Şu anda kitapta savaş yeni başladı, tüylerim diken diken oldu. Zaten bu savaş zamanında annem televizyon izlememi yasaklamıştı, izleyip izleyip ağlıyordum, savaş bana yaramıyor (kime yarıyor ki?). Neyse günlüğü sağır sultan duymuş da ben duymamışım sanırım, süper bir şey okuyun.
-Nowadays I read 'Salam Pax's Baghdad Diary'. He's a blogger (from blogspot) who started to write before the second Gulf War and continues it through the war. Right now, the war just started and it gives me chills to read it. In fact, when the war really happened, my mom banned me to watch t.v. as I watched the footage and cried my eyes out. Wars don't do me good (then they do no one any good). Probably everyone heard of him but me before, but if you don't, go read him, he is good.
Bugün kusacaklarım bu kadar. Hep günlük tutmaya başlayıp hiç bir defteri tamamlanamayan bir insan olarak sizce her akşam buraya kusabilir miyim? Aslında gerçek bir günlük tutmak istiyorum, biri bana bir günlük hediye etse de kendimi mecbur hissetsem, belki o zaman tamamlarım...
Ok, that's all in my mind for tonight. I always start to write a diary then leave it in the middle, so I can't promise to write one regularly, but what do you think, can I write here regularly? Actually I want to keep a real diary, maybe if someone gives me one, I would feel obligated...
Walking from home to work and vice-versa, I always think of stuff to write in the blog, but mostly I don't have time to write them. But today, I want to barf everthing inside of my head.
-Öncelikle twitter'a yazmıştım daha önce, evet-hayırdan gına geldi diye, gına gelmek yeterince güçlü bir ifade değil, her akşam eve döndüğümde yoldaki evet-hayırları kusuyorum. Bir ülkenin siyaseti ve partilerin ideolojileri bu kadar anlamsız iki kelimeye yüklendiyse vay halimize!
-This is highly local politics, so you won't understand a thing:)
-İş her zamanki gibi yoğun. Haftasonu dahil çalış çalış çalış... Aslında yaptığım işi seviyorum ama kendime ayıracak hiç zamanım yok. Arada bir eve erken gelirsem (19.30) maske filan yapıyorum, oh diyorum bugün kendime özen gösterdim! (Maske yapmak kendine zaman ayırmak oldu hadi bakalım!) İşte bütün gün akşam ne yapacağım diye düşünüyorum, tv mi izlesem, kitap mı okusam, bilgisayar da bir şeyler mi izlemeli ya da film mi? Sonra eve 8.30-9.30'da gelip hiçbir şey yapamadan 10.30'da sızıyorum (en geç!) Bir arkadaşımı göreyim desem karşısında oturup ayakta uyuyorum. Kısacası "All work and no fun makes Jack a dull guy".
-The work is as hectic as always. Work, work, work even on week-end... Actually I love what I do, but I have no time to spare for myself (and I need time for myself). If rarely I go home early (7.30 P.M.) I apply a beauty mask and consider myself lucky for spending time for myself! I constantly think of what I will do at night, should I watch t.v., a film or some series, read a book maybe? Then I come home at 8.30-9.30 and fall asleep at 10.30 (at the latest!). If I decide to go out with a friend, I sat and sleep with my eyes open. In short "All work and no fun makes Jack a dull guy"
-Bugün ofise ekipmanlar geldi, onları kurduk, çocuk gibi eğlendim. Kamera güzel bir şey, bir de film kamerası olsa tabii, tercihim super 8, tapıyorum onlara!
New equipments came to the office today and we monted them. Camera is a great thing, if only it was a film camera! My choice for ever is the super 8, I adore them!
-Akşam eve dönerken otobüste bir kadın vardı, oh la la! kendime rüküş dediğime kızdım. Altında garip bir yeşil-siyah pötikareli mini etek, üstünde daha da garip yeşil belden bağlama bir gömlek (belde bağlama gömleklerin 80'lerde yok olmasını bırakın, bu gömlek her tarafını gösteren bir gömlekti ve zaten sadece göğüs bölgesinde mevcuttu), kolunda kafam kadar 3 boncuklu bilezik, bir tane de deve kadar plastik bir şey, boynunda ayı gibi kolyeler. Bir de bütün otobüs parfümü kokuyordu (ki parfüm de bayağı ağırdı tabii).
-I saw a woman on the bus tonight. Oh la la, I never call myself over-dressed ever again. She has a short skirt in a weird green and black, a weirder green shirt that one ties from the belly (not only that tied shirts are so 80's, this was was sheer and it only covered the breasts, barely). Then she had 3 huge bracelets with beads and a huge plastic-one and huge necklaces (I counted 3). And the whole bus smelled like her perfume (which wasn't a light-one)
-Bu aralar 'Salam Pax'ın Bağdat Günlüğü' diye bir kitap okuyorum. 2. Körfez Savaşı'ndan önce yazmaya başlayıp savaş süresince neredeyse canlı yayın yapan bir blogger (host'u da blogspot hatta), Kabalcı'da 2 liraya buldum. Şu anda kitapta savaş yeni başladı, tüylerim diken diken oldu. Zaten bu savaş zamanında annem televizyon izlememi yasaklamıştı, izleyip izleyip ağlıyordum, savaş bana yaramıyor (kime yarıyor ki?). Neyse günlüğü sağır sultan duymuş da ben duymamışım sanırım, süper bir şey okuyun.
-Nowadays I read 'Salam Pax's Baghdad Diary'. He's a blogger (from blogspot) who started to write before the second Gulf War and continues it through the war. Right now, the war just started and it gives me chills to read it. In fact, when the war really happened, my mom banned me to watch t.v. as I watched the footage and cried my eyes out. Wars don't do me good (then they do no one any good). Probably everyone heard of him but me before, but if you don't, go read him, he is good.
Bugün kusacaklarım bu kadar. Hep günlük tutmaya başlayıp hiç bir defteri tamamlanamayan bir insan olarak sizce her akşam buraya kusabilir miyim? Aslında gerçek bir günlük tutmak istiyorum, biri bana bir günlük hediye etse de kendimi mecbur hissetsem, belki o zaman tamamlarım...
Ok, that's all in my mind for tonight. I always start to write a diary then leave it in the middle, so I can't promise to write one regularly, but what do you think, can I write here regularly? Actually I want to keep a real diary, maybe if someone gives me one, I would feel obligated...
Sunday, August 22, 2010
It's such a perfect day....
Bu hafta inanılmaz derecede yorulmuş ve işten bunalmıştım ki, pazar günü tatil yapacağımızı öğrendim. Aslında Cumartesi de pek bir şey yapmadık, keyifliydi, ama bugün anlatmakla bitmez.
This whole week I was just tired and depressed by work, then we learned that Sunday is day-off! Actually we didn't do much Saturday either and it was kinda fun, but today was just what I needed.
Önce şunu söyleyeyim ki ,bugün değil evden, odamdan bile 3-4 kere dışarı çıktım, ama hiçbir yere gidecek halim yoktu zaten, bugün dinlenme günüydü. Bir kere 12'ye kadar uyudum. 2 kere uyandım tabii, ama zorla kendimi uyuttum ve uykudan şişmiş gözlerle kalktım. Dışarı çıkıp sigara almaya bile üşeniyordum ki, anneciğimin benim için yalnız sigara almakla kalmadığı, ayrıca buzdolabında bir cheesecake'in beni beklediğini ve dün evde var sanıp aradığım ama bulamadığım Digiturk dergisinin de alınmış olduğunu gördüm. (Anneler ne hoş insanlar değil mi?)
First, let me say that, not even I didn't leave the house today, I also only got out of my room 3-4 times. I slept until 12, of course I woke up before but just forced myself to sleep. I got up with swelled over-slept eyes and thought what an effort it takes for me to go out to get some cigarettes. Then I figured that not only mom got me a pack of cigarettes, also that a cheesecake was waiting for me in the fridge and mom got the tv-magazine that I was looking for yesterday. So I drank my coffee and figured out what to watch for the day. (How nice moms are!)
Kahve eşliğinde günün izlenecek filmlerine karar verdim, yine annemin kıyağıyla güzel bir kahvaltı çektim ve başladım izlemeye. Önce 'A Single Man', mükemmel bir filmdi, bu arada Digiturk'ün festival kanalı açması ve benim vakitsizlikten hiçbirini izleyemem çok sinirimi bozuyordu, en azından bir film izlemiş oldum.
The first film was 'A Single Man', and oh what a wonderful film it was. The only problem was that it got me a little depressed at the end.
Sonra odamı topladım, temizledim ve 'Guiletta degli Spiriti'ye daldım. Şimdi de Harry Potter, ve sonrasında biraz kitap ve yeni serilmiş çarşaflarla ve defne sabunumun kokusuyla bir uyku...
Then I did some cleaning and watched Fellini's masterpiece 'Guiletta degli Spiriti'. Now it's time for Harry Potter, a little reading and a nice sleep in clean sheets with my new bay-leaf soap's smell....
Bugün gerçek anlamda bir temizlenme günü oldu, hem odam, hem de beynimi temizledim, darısı başka pazarlara....
This day was truly about cleaning, both my room and my brain a little bit, I hope they will be more Sundays like that....
duran duran - perfect day
Yükleyen kareem93. - Son dakika haberler
This whole week I was just tired and depressed by work, then we learned that Sunday is day-off! Actually we didn't do much Saturday either and it was kinda fun, but today was just what I needed.
Önce şunu söyleyeyim ki ,bugün değil evden, odamdan bile 3-4 kere dışarı çıktım, ama hiçbir yere gidecek halim yoktu zaten, bugün dinlenme günüydü. Bir kere 12'ye kadar uyudum. 2 kere uyandım tabii, ama zorla kendimi uyuttum ve uykudan şişmiş gözlerle kalktım. Dışarı çıkıp sigara almaya bile üşeniyordum ki, anneciğimin benim için yalnız sigara almakla kalmadığı, ayrıca buzdolabında bir cheesecake'in beni beklediğini ve dün evde var sanıp aradığım ama bulamadığım Digiturk dergisinin de alınmış olduğunu gördüm. (Anneler ne hoş insanlar değil mi?)
First, let me say that, not even I didn't leave the house today, I also only got out of my room 3-4 times. I slept until 12, of course I woke up before but just forced myself to sleep. I got up with swelled over-slept eyes and thought what an effort it takes for me to go out to get some cigarettes. Then I figured that not only mom got me a pack of cigarettes, also that a cheesecake was waiting for me in the fridge and mom got the tv-magazine that I was looking for yesterday. So I drank my coffee and figured out what to watch for the day. (How nice moms are!)
Kahve eşliğinde günün izlenecek filmlerine karar verdim, yine annemin kıyağıyla güzel bir kahvaltı çektim ve başladım izlemeye. Önce 'A Single Man', mükemmel bir filmdi, bu arada Digiturk'ün festival kanalı açması ve benim vakitsizlikten hiçbirini izleyemem çok sinirimi bozuyordu, en azından bir film izlemiş oldum.
The first film was 'A Single Man', and oh what a wonderful film it was. The only problem was that it got me a little depressed at the end.
Sonra odamı topladım, temizledim ve 'Guiletta degli Spiriti'ye daldım. Şimdi de Harry Potter, ve sonrasında biraz kitap ve yeni serilmiş çarşaflarla ve defne sabunumun kokusuyla bir uyku...
Then I did some cleaning and watched Fellini's masterpiece 'Guiletta degli Spiriti'. Now it's time for Harry Potter, a little reading and a nice sleep in clean sheets with my new bay-leaf soap's smell....
Bugün gerçek anlamda bir temizlenme günü oldu, hem odam, hem de beynimi temizledim, darısı başka pazarlara....
This day was truly about cleaning, both my room and my brain a little bit, I hope they will be more Sundays like that....
duran duran - perfect day
Yükleyen kareem93. - Son dakika haberler
Sunday, August 15, 2010
The camcoder of my dreams: The Barbie Cam!/ Hayalimdeki Kamera: Barbie Kamerası!
Sonunda hayatımın kamerasını buldum, hem de 50 dolara! Üstelik bu kamera bir Barbie bebeğin içinde.... Karşınızda Barbie Video Girl!
Finally I found my dream camcoder, and it's only 50 dolars! And if it's not enough, the cam is in a Barbie Doll! Voila.... Barbie Video Girl!
Canon 7D vs. Barbie Video Girl from Brandon Bloch on Vimeo.
Of düşünsenize ne güzel belgesel çekerim ben bu bebekle:))))
Aqua - Barbie Girl
Yükleyen universalmusicsuisse. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.
Finally I found my dream camcoder, and it's only 50 dolars! And if it's not enough, the cam is in a Barbie Doll! Voila.... Barbie Video Girl!
Of düşünsenize ne güzel belgesel çekerim ben bu bebekle:))))
Think about the documentaries I can shoot with it:))))
Aqua - Barbie Girl
Yükleyen universalmusicsuisse. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.
Subscribe to:
Posts (Atom)